Albion, take II

Grumpy old bird.

Dat het leven van een promovendus niet over rozen gaat wisten we al. Wat uw correspondent heden ten dage heeft meegemaakt kan wederom als een mentale en fysieke beproeving worden gezien. Een congres vormt zoals bekend een platform voor wetenschapper om zijn bevindingen wereldkkundig te maken en die van anderen aan de tand te voelen. Daarnaast (en vooral), zijn congressen het moment om te netwerken, je kennissenhorizon te verbreden en nieuwe samenwerkingsverbanden te smeden.

Elk vakgebied heeft zo zijn eigen dynamiek, en grote congressen zijn ook weer anders dan kleinschalige specialistencongressen. Deze doctor in spe toog in de derde week van augustus naar Oxford om voor het eerst zo’n laatstgenoemde bijeenkomst bij te wonen, met de intrigerende titel Machines on Genes. Professoren, post-docs en promovendi die als leidend (ahum) worden beschouwd in het ontrafelen van de mechanismen enzymen op genen (DNA/RNA) gaven hier praatjes en hielden poster-presentaties. Tijd om St. Annes College te verlaten en de stad te gaan bekijken overdag was er dus niet, al vond ik dat mede dankzij mijn recente bezoek ook niet nodig. Wel nog een rondje hardgelopen in Port Meadow. David en ik waren uitgenodigd vanwege het eerder beschreven P2-onderzoek (waarbij het leuk is te vermelden dat de analyse gestaag is gevorderd de afgelopen maanden en publicatie inmiddels nabij is).

heethoofden

Verder was het, tussen deze selecte groep van zo’n 80 biofysici, gebruikelijk om je netwerktalent ook in de avonduren toe te passen. Wat is dan daarvoor een beter etablissement dan zo’n good old Oxford pub? Juist. Veel beter dan dat wordt het niet. Met andere woorden; het was een uitdagende week, een intensief dagprogramma onherroepelijk gevolgd door een zo mogelijk nog intensiever avond/nachtprogramma. Voordeel wel was dat er elke ochtend de mogelijkheid tot het nuttigen van een full English geboden werd, wat het gewicht van deze zware klus enigzins verlichtte. Plak er vervolgens nog een weekendje Londen aan vast en de week mag zich in tot het topsegment van derde-weken-van-augustus van het toch al bijna 3 decennia durende leven van schrijver dezes worden gerekend. Nee echt, het was een zeer geslaagde week, de wetenschappelijke alsmede culturele horizon zijn weer een stukje verbreed.

De standbeelden hierboven liep ik in het British museum tegenaan, in resp. de oud-egyptische en oud-griekse collectie. Erg indrukwekkend, slechts 1 middag is uiteraard bij lange na niet genoeg om alles te zien.

Een bezoekje aan het Olympisch park, vlak bij de woonplaats van mijn gastvrouw voor dit geslaagde weekend:

Legolympic

Een bezoekje aan het Tate kon er niet aan ontbreken, zeker nu Damien Hirst er zijn kunsten tentoon spreidde.

Hirst medicare

Tot slot, een gevarieerd avondprogramma mocht er uiteraard ook niet aan ontbreken..

Hip hop.
Sophie en ondergetekende op een 80’s night out
Marble arts.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *