Memory lane

Gare Olympique

Na ruim twee-en-een-half jaar voornamelijk onder NAP te hebben doorgebracht toog schrijver dezes terug naar de plaats waar het bij het oprichten van dit virtueel dagboek allemaal om te doen was. U raadt het al: op naar het perfide Albion, op naar Oxford. Een kort verslag in woord en beeld.

Continue reading “Memory lane”

Opstartfase voorbij

Dat een promotieonderzoek van vier jaar een vrij lange periode is om ergens helemaal in te duiken, zal haast eenieder beamen. Maar eenmaal begonnen aan zo’n traject, lijkt de tijd die je voor je onderzoek hebt gekregen ineens toch een stuk minder onmetelijk. Na vier maanden acclimatiseren, inlezen, experimenteren en bijleren in Delft, moet mijn eigen project nog goed en wel beginnen. Eén twaalfde voorbij; de eerste maand van mijn PhD-‘jaar’ verleden tijd. Wat heb ik in vredesnaam afgelopen tijd uitgespookt?

“doe mij wat ntps aub” – schematische voorstelling van een RNA-polymerase.

Tijd verspild heb ik gelukkig allerminst; mijn eerste maanden laten zich goed omschrijven als learning on the job. In samenspraak met mijn promotor Nynke Dekker hebben we in den beginne besloten dat mijn wens om de wereld van de single-molecule biophysics (enkel-molecuul biofysica vind ik echt te vreemd klinken, ik hou de anglicaanse benaming wel aan) in te duiken zou worden vervuld door middel van experimenteren met behulp van de magnetische pincet (officieel magnetic tweezers natuurlijk, hier vind ik het Nederlandsch nog net kunnen). De zeer pientere, bourgondisch ingestelde en ietwat chaotische post-doc tevens ontzettende Fransman David Dulin werd mijn mentor om me dit experimenteel trucje (fijne kneepjes van het vak incluis) aan te leren. Naast een zeer goede samenwerking te hebben gehad, hebben we zijn project aan de RNA-afhankelijke RNA-polymerase succesvol naar een afrondende fase weten te brengen. “Juist. Magnetische pincet, een RNA-wat?” hoor ik sommigen nu denken. Hier komt ie dan:

Continue reading “Opstartfase voorbij”

Michaelmas, eerste helft

De overgang in de sociale agenda van yours truly van leeg en verlaten naar razend druk tot overbezet was scherp. Nu een week of vier geleden begon het avontuur dat Michaelmas term heet, en terugkijkend weet ik met enige overtuiging te melden dat ik al in de eerste twee weken van deze periode meer van het plaatselijke studentenleven gezien had dan in de twee maanden ervoor. Een aantal observaties.

OXFORD

Zoals ‘s zomers de stad wordt overspoeld door toeristen, gebeurt dat nu met studenten. De varieteit aan activiteiten is ineens niet meer bij te houden. Elke college geeft min of meer elk weekend feesten in hun College bars, dit zijn de zogenaamde Bops. Daarnaast zijn er tientallen, zoniet honderden verschillende societies buiten de Colleges om waar je je bij kan aansluiten. Het is maar waar je interesses liggen, hoe vreemd je hobby ook moge zijn, je vindt hier altijd een clubje mensen met precies diezelfde interesse… Van de OU rally society – compleet met eigen autos – tot bijvoorbeeld OU polo club, atheistic society, verscheidene(!) medieval re-enactment societies, boekenclubs, opera societies, societies gebaseerd op land van herkomst, theater societies, bands, dans, enzovoorts, het is er allemaal.

Continue reading “Michaelmas, eerste helft”