As the sun sets over South Holland

A Great New Adventure Out West starts. More on that later, but for now a small visual tribute to two places very dear to me: a place that taught me how to be a scientist, and a place that stole my heart.

rotown from Fenix

The view from a place I loved to watch the sun go down, perhaps a place known for its touch of champagne socialism, but boy what a fantastic spot. And what about this one, though perhaps not Oxford’s ‘Bridge of Sighs‘ this was taken from, the view is a more majestic one if you ask me:

Euromastjestic

There I so many things that I could, maybe should, or probably wish I had written about the city of Rotterdam, the city which I had come to call my home during the final stretch of my PhD (and, what turned out to be my final time in The Netherlands, that is). I wanted to have written how I truly love the fact that in many ways this place was the proud antipode to Amsterdam, an unpolished diamond, a harbor city and a place with rough edges, yet culturally rich and beautiful at its core not unlike the beloved city of my teenage years, Antwerp; how this place cuts strait through a lot of the BS so adorned in the capital, a place of doing instead of talking about doing; how it is the only city in the country that has a true metropolitan feel; how, unlike other Dutch cities, this place did not give me the sense of being a mere spectator in my own country, and so on and so forth. In short, how by a historic and gruesome twist of fate this city had become the non-conformist rebel of the Low Countries, and how this place finally made me feel truly at home in my country of birth for the first time in my life. But as with so many things floating around in one’s head, only minute fractions end up in writing. Perhaps for the better, as I was probably too busy enjoying life. Anyway, enough rambling, let’s let the pics do some of the talking: Continue reading “As the sun sets over South Holland”

Plan Lievense revisited

voor de wind

Begin jaren tachtig. Met de oliecrises van het decennium ervoor vers in het geheugen komt Ingenieur Lievense met het revolutionaire plan om een waterbekken te gebruiken als opslagmedium voor overtallige windenergie. Het dalen van de olieprijzen doet het toenmalige kabinet besluiten om toch maar van dit plan af te stappen. In 2014 blijkt dit plan nog even uitvoerbaar en allerminst verouderd. België blijkt de voortrekkersrol te hebben overgenomen, Nederland kan toekijken. Maar wacht eens even, Lievense… die naam ken ik… oh maar dat is Opa!

Ir. L.W. Lievense

Aanschouw de reportage met eigen ogen.

DIY slapen

Onder de noemer Je Moet Wat: zelf een waar ledikant uit de grond stampen. Omdat het kan, maar belangrijker nog omdat een negatief ruimteoverschot mij ertoe verplichtte. Tevens draait een beetje Delftenaar daar z’n hand natuurlijk niet voor om. Daarnaast leven we in 2012, dus eerst digitaal uitwerken zo’n plan.

Digitale uitekenmogelijkheden als doe-het-zelf motivator.

Aanschouw na de jumper de werkelijkheid.

Continue reading “DIY slapen”