Eiwitoverpeinzingen

Nou ja, in ieder geval eindelijk de lang verwachte uitleg over mijn projectvoortgang! Dus… de reden dat ik naast een korte inleiding niets meer vermeld heb is eenvoudig: er was tot voor kort niet zoveel spannends te vermelden. Bij aankomst bleek de magneet waarmee mijn metingen dienden te worden verricht niet te werken, maar dit zou hooguit een paar weekjes duren. Die tijd kon ik gebruiken om me in te lezen. De weken werden echter maanden en opeens was het begin november. Welkom in de wondere wereld der wetenschap. Ik stond op het punt om maar een alternatief project te gaan verzinnen toen het toch ineens lukte op het apparaat aan de praat te krijgen, met nog maar drie maanden voor de boeg.

Continue reading “Eiwitoverpeinzingen”

Burns, Robert Burns

De jongens.

Een cultureel hoogtepuntje in mijn voorlaatste week: Burns’ Day, dan wel Night. Ik had er nog niet eerder van gehoord tot een maand of wat geleden, toen er via de interne college-mail tot de conclusie gekomen werd dat de ideale datum voor een whiskyproefavond toch wel Burns’ Night was. Wikipedia wierp wederom een verhelderend licht op de zaak, en voor alle details verwijs ik dan ook daarnaar. Het belangrijkst om te weten is dat Robert Burns een Schotse dichter was die bekendheid geniet doordat hij de geestelijke vader van o.a. Auld Lang Syne is (wat in de commonwealthlanden op oud&nieuw gezongen wordt en door sommigen wellicht eerder als een variant van Hazes’ Wij houden van Oranje herkend wordt – ik onthoud mij verder van commentaar hierover…), dat zijn verjaardag op 25 januari valt en dat dat feit vooral in Schotland, maar eigenlijk in alle commonwealthlanden en overal ter wereld waar Schotten zitten, gevierd wordt met whisky en een Burns supper. Een verslag van wat ik er in levenden lijve van heb meegekregen.

Continue reading “Burns, Robert Burns”

The City

Mede mogelijk gemaakt door Dhr. Bonaparte.

Londen ligt op een steenworp afstand van mijn stadje. Maar daar Oxford doorgaans genoeg te bieden heeft, een solo-citytrip ook niet alles is en ik er al eerder een week heb doorgebracht, zou ik toch niet snel alleen en zonder reden gaan. Toevallig is er onlangs een koppel mede-Wageningers in Albion neergestreken, en zonder dat ze het in de gaten hadden gaven ze mij dus een uitstekende reden om toch maar eens op die Tube te springen. Sophie is in de hoofdstad aan een PhD begonnen, haar eega Niels aan een DPhil in the other place.

Continue reading “The City”

Vandaag is wit

Zoals jullie vast al via de verschillende nieuwskanalen ter ore is gekomen: het Britse land wordt al enkele dagen geteisterd door (z)ware sneeuwstormen. Dat zijn ze niet gewend hier in het zuiden, net als in ons lage landje ligt alles dan een paar dagen plat. Lekker rustig dus, en het levert mooie plaatjes op.

Continue reading “Vandaag is wit”

Leeg en verlaten

De lantaarn.

Na acht weken zware mentale arbeid hebben de bollebozen rust nodig. Vandaar dat ze afgelopen weekeinde allemaal met de noorderzon vertrokken zijn om pas over ruim een maand weer terug te komen. Verder stonden afgelopen weken in het teken van vele bezoekers, waar nog een aantal mooie kiekjes van over zijn gebleven. De beelden doen het woord.

Continue reading “Leeg en verlaten”

Sir Winston

The old boys.

Overal kom je hem hier tegen, volgens velen de Grootste Brit, the man with the big cigar, Sir Winston Leonard Spencer Churchill. Afstammeling van de hertogen van Marlborough, en als je wikipedia mag geloven verre familie van een aantal Amerikaanse presidenten – waaronder George Washington, Franklin D. Roosevelt en zelfs de familie Bush – evenals van bijvoorbeeld Lady Diana, Charles Darwin en Queen Elizabeth II. Sterke Aanwezige genen dus… Toepasselijke quote van Shakespeare: some are born great, some achieve greatness, and some have greatness thrust upon ’em.. En toevallig ligt zijn geboorteplaats alsmede graf zo’n 6 mijl van Oxford. Hoog tijd dus om het fameuze Blenheim Palace in Woodstock met mijn aanwezigheid te verblijden.

Continue reading “Sir Winston”

Met de riemen die je hebt

Een nog niet eerder expliciet vermeld fenomeen, bekendstaand als de meest traditionele sport die deze evenzo traditionele stad te bieden heeft, is het roeien. Al helemaal eerder onvermeld is mijn betrokkenheid daarbij. Zonder het medeweten van de meeste van zijn trouwe lezers heeft uw noeste correspondent zich afgelopen 6 weken (nogmaals) aan deze illustere sport gewaagd… een aantal keer per week stond hij samen met 7 anderen die er ook gek genoeg voor waren, plus cox (stuurtje) en coach, voor dag en dauw te trappelen om per acht de woeste wateren van de Thames te trotseren. Gek genoeg, want voor dag en dauw dient hier letterlijk te worden genomen. Hoe heeft het ooit zover kunnen komen?

Continue reading “Met de riemen die je hebt”

Michaelmas, eerste helft

De overgang in de sociale agenda van yours truly van leeg en verlaten naar razend druk tot overbezet was scherp. Nu een week of vier geleden begon het avontuur dat Michaelmas term heet, en terugkijkend weet ik met enige overtuiging te melden dat ik al in de eerste twee weken van deze periode meer van het plaatselijke studentenleven gezien had dan in de twee maanden ervoor. Een aantal observaties.

OXFORD

Zoals ‘s zomers de stad wordt overspoeld door toeristen, gebeurt dat nu met studenten. De varieteit aan activiteiten is ineens niet meer bij te houden. Elke college geeft min of meer elk weekend feesten in hun College bars, dit zijn de zogenaamde Bops. Daarnaast zijn er tientallen, zoniet honderden verschillende societies buiten de Colleges om waar je je bij kan aansluiten. Het is maar waar je interesses liggen, hoe vreemd je hobby ook moge zijn, je vindt hier altijd een clubje mensen met precies diezelfde interesse… Van de OU rally society – compleet met eigen autos – tot bijvoorbeeld OU polo club, atheistic society, verscheidene(!) medieval re-enactment societies, boekenclubs, opera societies, societies gebaseerd op land van herkomst, theater societies, bands, dans, enzovoorts, het is er allemaal.

Continue reading “Michaelmas, eerste helft”

Verhuisd en 2x continentwaarts

Afgelopen twee weekeinden stonden volledig in het teken van mijn afstuderende wederhelft.. echt helemaal Oxford is deze post dus niet, maar daarom niet minder fotogeniek. Dank aan Ryan voor de voorspoedig verlopen overtochten. Ik ben inmiddels verhuisd en wacht met spanning af op het begin van nought week oftewel week 0. Dit is de Oxfordse introweekvariant waarin alle studenten terugkeren en de freshers kennismaken met de stad. Vol programma dus, waarvan de aftrap vanavond door middel van een ware pubcrawl gegeven wordt.. ik ben benieuwd. Hieronder voor de verandering twee verhalen door elkaar: de tekst aangaande de verhuizing, de plaatjes vertellen een het verhaal van de buluitreiking en het feest..

Vandaag is rood.

Continue reading “Verhuisd en 2x continentwaarts”