Memory lane

Gare Olympique

Na ruim twee-en-een-half jaar voornamelijk onder NAP te hebben doorgebracht toog schrijver dezes terug naar de plaats waar het bij het oprichten van dit virtueel dagboek allemaal om te doen was. U raadt het al: op naar het perfide Albion, op naar Oxford. Een kort verslag in woord en beeld.

Continue reading “Memory lane”

Dat was het dan weer

Voorlopig althans! Er is nu een definitief einde aan mijn project in Oxford gekomen, ik zit weer in good old Arnhem en ben meteen maar aan mijn stage bij Akzo begonnen. Erg leuk, een nieuw project, een nieuw begin, maar er zijn vele redenen waarom ik dat kleine stadje aan de andere kant van de plas af en toe behoorlijk zal missen.

Continue reading “Dat was het dan weer”

Eiwitoverpeinzingen

Nou ja, in ieder geval eindelijk de lang verwachte uitleg over mijn projectvoortgang! Dus… de reden dat ik naast een korte inleiding niets meer vermeld heb is eenvoudig: er was tot voor kort niet zoveel spannends te vermelden. Bij aankomst bleek de magneet waarmee mijn metingen dienden te worden verricht niet te werken, maar dit zou hooguit een paar weekjes duren. Die tijd kon ik gebruiken om me in te lezen. De weken werden echter maanden en opeens was het begin november. Welkom in de wondere wereld der wetenschap. Ik stond op het punt om maar een alternatief project te gaan verzinnen toen het toch ineens lukte op het apparaat aan de praat te krijgen, met nog maar drie maanden voor de boeg.

Continue reading “Eiwitoverpeinzingen”

Burns, Robert Burns

De jongens.

Een cultureel hoogtepuntje in mijn voorlaatste week: Burns’ Day, dan wel Night. Ik had er nog niet eerder van gehoord tot een maand of wat geleden, toen er via de interne college-mail tot de conclusie gekomen werd dat de ideale datum voor een whiskyproefavond toch wel Burns’ Night was. Wikipedia wierp wederom een verhelderend licht op de zaak, en voor alle details verwijs ik dan ook daarnaar. Het belangrijkst om te weten is dat Robert Burns een Schotse dichter was die bekendheid geniet doordat hij de geestelijke vader van o.a. Auld Lang Syne is (wat in de commonwealthlanden op oud&nieuw gezongen wordt en door sommigen wellicht eerder als een variant van Hazes’ Wij houden van Oranje herkend wordt – ik onthoud mij verder van commentaar hierover…), dat zijn verjaardag op 25 januari valt en dat dat feit vooral in Schotland, maar eigenlijk in alle commonwealthlanden en overal ter wereld waar Schotten zitten, gevierd wordt met whisky en een Burns supper. Een verslag van wat ik er in levenden lijve van heb meegekregen.

Continue reading “Burns, Robert Burns”

Vandaag is wit

Zoals jullie vast al via de verschillende nieuwskanalen ter ore is gekomen: het Britse land wordt al enkele dagen geteisterd door (z)ware sneeuwstormen. Dat zijn ze niet gewend hier in het zuiden, net als in ons lage landje ligt alles dan een paar dagen plat. Lekker rustig dus, en het levert mooie plaatjes op.

Continue reading “Vandaag is wit”

Leeg en verlaten

De lantaarn.

Na acht weken zware mentale arbeid hebben de bollebozen rust nodig. Vandaar dat ze afgelopen weekeinde allemaal met de noorderzon vertrokken zijn om pas over ruim een maand weer terug te komen. Verder stonden afgelopen weken in het teken van vele bezoekers, waar nog een aantal mooie kiekjes van over zijn gebleven. De beelden doen het woord.

Continue reading “Leeg en verlaten”

Sir Winston

The old boys.

Overal kom je hem hier tegen, volgens velen de Grootste Brit, the man with the big cigar, Sir Winston Leonard Spencer Churchill. Afstammeling van de hertogen van Marlborough, en als je wikipedia mag geloven verre familie van een aantal Amerikaanse presidenten – waaronder George Washington, Franklin D. Roosevelt en zelfs de familie Bush – evenals van bijvoorbeeld Lady Diana, Charles Darwin en Queen Elizabeth II. Sterke Aanwezige genen dus… Toepasselijke quote van Shakespeare: some are born great, some achieve greatness, and some have greatness thrust upon ’em.. En toevallig ligt zijn geboorteplaats alsmede graf zo’n 6 mijl van Oxford. Hoog tijd dus om het fameuze Blenheim Palace in Woodstock met mijn aanwezigheid te verblijden.

Continue reading “Sir Winston”

Met de riemen die je hebt

Een nog niet eerder expliciet vermeld fenomeen, bekendstaand als de meest traditionele sport die deze evenzo traditionele stad te bieden heeft, is het roeien. Al helemaal eerder onvermeld is mijn betrokkenheid daarbij. Zonder het medeweten van de meeste van zijn trouwe lezers heeft uw noeste correspondent zich afgelopen 6 weken (nogmaals) aan deze illustere sport gewaagd… een aantal keer per week stond hij samen met 7 anderen die er ook gek genoeg voor waren, plus cox (stuurtje) en coach, voor dag en dauw te trappelen om per acht de woeste wateren van de Thames te trotseren. Gek genoeg, want voor dag en dauw dient hier letterlijk te worden genomen. Hoe heeft het ooit zover kunnen komen?

Continue reading “Met de riemen die je hebt”