Going underground

Uw trouwe correspondent ter plaatse.

Een van de absolute hoogtepunten van Moskou, weliswaar niet in de letterlijkste zin van het woord, was wat mij betreft de metro. Waar we hier in jarenlang zitten te polderen en te steggelen over de constructie van een enkele lijn onder de grachtengordel door, heeft het uitgestrekte Moskou al sinds jaar en dag een enorm stelsel aan lijnen en netwerken liggen waar je u tegen zegt. De in de roaring twenties aangelegde stations doen tevens dienst als schuilkelder, waardoor ze meer dan eens 60 meter ondergronds liggen. Daarnaast heeft dit vervoersnetwerk een naar mijn weten ongekende en ongeĆ«venaarde efficientie; op elk van de honderd-plus stations komt letterlijk elke 30 seconden(!) een metro aan in beide richtingen. Nergens heb ik langer dan enkele tientallen seconden staan wachten. Zie daar maar eens aan te tippen…

Continue reading “Going underground”

Big Apple Kunst

Mijn dank gaat uit naar SPQA voor de twee posts van vandaag, ondanks een kleine overlap in het lezerspublicum kan ik het niet laten om enerzijds de artistieke kant van de NYT, en anderzijds – als rasechte Nederbelg – een Vlaamse blik op de politieke gebeurtenissen van afgelopen week tentoon te spreiden.

Christoph Niemann maakt kunstprojecten die o.a. in The New Yorker, de NYT Magazine en op zijn weblog verschijnen. Zijn nieuwste creatie heet My Way, waar hij aan de haal gaat met de anders zo ordelijke wereld van TomTom.

 

Vooruit dan maar met die chives. Bron.

 

Van zijn hele reeks kunstprojecten behoort creatief met lego wat mij betreft tot de toppers:

 

Een Poolse vlag, wilt u daar wasabi bij? Bron.